Soms staat de grootste prestatie achteraan. Langs de A10 trekt vooral The Pulse of Amsterdam de aandacht. Stepstone, de woontoren erachter met 216 sociale starterswoningen op een AAA-locatie, valt veel minder op. Toch is dat project juist nu relevant.
Betaalbare woningbouw, industrieel bouwen, corporaties die moeten opschalen, transparantie en personeelstekort: het zijn de vraagstukken waar onze sector mee worstelt. Stepstone laat zien dat betaalbaarheid, kwaliteit en industriële bouw samen kunnen gaan. Het staat er.
Dit is een column van Pim van Meer. Je kunt de column hieronder verder lezen, maar je kunt ook beluisteren hoe een bevlogen Pim hem zelf voordraagt.
Duidelijkheid over de ontwikkelmethode
De toren is ontworpen door LEVS en gebouwd door VORM Bouw in opdracht van woningcorporatie Van Lieven de Key. VORM Bouw werd in dit project veel eerder betrokken dan in een traditioneel bouwproces gebruikelijk. Maar goed ook, want wanneer je als bouwer laat aanschuift, dan zoek je vooral risico’s in een uitgewerkt ontwerp. Ontbrekende informatie en botsende onderdelen krijgen een prijs: in de aanneemsom, herstelwerk of meerwerk.
Maar wij konden direct onze ontwikkelmethode met Lieven de Key delen: integraal ontwerpen, duidelijke processtappen en informatiebehoeften. MiniBIM als basis.
Eén bron van waarheid
De directeur van VORM Bouw waarschuwde voor het gesprek met Lieven de Key: beloof niets wat we niet kunnen waarmaken. Terecht. Ik begrijp zijn vertrouwen in bewezen technieken. Innovatiedrang vraagt om aantoonbare zekerheid. Dat geef ik niet in iedere vergadering hardop toe.
Ons voorstel: geef LEVS eerder een betere, integralere opdracht. Laat ons uitleggen welke informatie nodig is en bepaal zelf of je daarvoor meer wilt betalen. Tienduizenden euro’s extra ontwerpwerk konden ons als bouwer tonnen aan risico’s schelen. Een beter betaalde architect kon dus een lagere bouwprijs opleveren.
Dat begrepen ze bij Lieven de Key na één overleg, en wat mij betreft verdienen ze lof voor dat vertrouwen. LEVS toonde vervolgens met het BIM-model aan dat het ontwerp voldeed aan het woningprogramma. Wij gebruikten hetzelfde model voor de bouwvoorbereiding. Prefabproducent MBS kon daarop voortbouwen. Zo zorgden we voor één gedeelde bron van waarheid voor verschillende informatiebehoeften.
Ruimte voor kwaliteit
De bouwlocatie dwong ons integraal te werken. Zonder opslagruimte en met beperkte tijd moesten we innoveren en digitaliseren. Eerst digitaal aantonen dat het past, daarna produceren en monteren: ongeveer iedere zes werkdagen een verdieping, inclusief gevel.
We beloofden niets wat we niet konden waarmaken. We maakten het aantoonbaar en bouwden het. Met als resultaat: balkons, een gezamenlijke lounge en een sportdak. Winnaar van de Zuiderkerkprijs. Het standaardiseren van proces en informatie gaf de architect ruimte om kwaliteit te maken.
Van die manier van werken profiteren alle partijen. De corporatie krijgt grip op programma en budget. De architect krijgt een sterkere opdracht. De bouwer krijgt minder risico’s en discussies over meerwerk. De prefableverancier krijgt afgestemde informatie voor industriële productie.
Wat zo mogelijk wordt
Ervaring en innovatiedrang horen elkaar scherp houden. Toch winnen traditionele werkwijzen wat mij betreft nog te vaak vanzelf. De huidige opgave vraagt om opschaling, en Stepstone laat zien wat mogelijk wordt als we kennis delen, elkaar vertrouwen en eerder investeren.
Stepstone staat achter The Pulse. Maar deze manier van samenwerken verdient een plek vooraan.
Lees hier eerdere afleveringen van Pims digitale doolhof
