Hoogbouw is geen goed idee, vindt Ronald Rovers. Maar de talloze argumenten die hij geeft om het niet te doen, worden genegeerd door bestuurders en projectontwikkelaars. Dat is onbegrijpelijk, hij legt het nog een keer uit.
Afgelopen jaar heb ik een aantal malen een verhaal mogen houden voor bestuurders en commissies van grote steden, over hoogbouw, en waarom ze geen hoogbouw zouden moeten toestaan in hun gemeenten. Maar het dringt niet door, althans, ze negeren de talloze argumenten waarom het beter is om het niet te doen.
Waarom, vraag ik me af. Is het goedkoper? Is het sneller? Is het zichtbaarder? In geval van een toren van 50 verdiepingen, met zeg 200 appartementen, is er natuurlijk maar één vergunning nodig, in plaats van 200. En de wethouder heeft zijn voor iedereen in de stad zichtbare resultaat. De projectontwikkelaar, tot slot, kan een klein stukje grond vijftig keer verwaarden. Kassa! Kan het zoiets zijn?
Maar hoogbouw is contraproductief! Materiaalgebruik per vierkante meter nuttige vloer neemt snel toe met de hoogte. Al helemaal als er daardoor een parkeergarage nodig is. Ook het energiegebruik per vierkante meter vloer neemt toe met de hoogte, terwijl het netto nuttige oppervlak juist afneemt. Al met al is het volstrekt onmogelijk om van een hoge toren een 0-energiegebouw te maken
Als tegenargument wordt er wel beweerd dat de dichtheid toeneemt met hoogbouw, maar dat is bewezen onzin. En dat laagbouw te veel land zou kosten is ook flauwekul. De hele wereldbevolking past ruim in Frankrijk, als ze zouden wonen zoals in Parijs binnen de rondweg.
De voordelen vallen dus weg, maar de gevolgen van hoogbouw worden door wethouder en projectontwikkelaar afgewenteld op anderen. Zo valt de grote schaduw van het gebouw buiten het eigen perceel, dus is dat diefstal van zonne-energie van anderen. Hoogbouw veroorzaakt ook pieken in verkeer, waardoor de hele stad op kosten wordt gejaagd met grote investeringen in infrastructuur.
Indirect versnelt de grotere impact per vierkante meter gebouwde vloer de klimaatopwarming en worden milieuproblemen vergroot doordat men elders grondstoffen moet winnen. Eigenlijk is iedere toren een dikke vinger naar het klimaat en het milieuprobleem.
Tot slot de veiligheid. Het wordt steeds lastiger de eigen inwoners in tijden van nood te helpen. De bewoners zitten bijvoorbeeld vast bij een steeds waarschijnlijkere wordende stroomstoring. Voor hulp moet men 50 verdiepingen trappen op en af lopen.
Hoogbouw is niets anders dan het stapelen van mensen om meer financieel profijt uit een vierkante meter land te halen die in privaat bezit is. En dat zou geen reden mogen zijn om het te doen.
Een vuistregel: als het niet kan zonder lift, niet doen.
Over de auteur van deze rubriek Post Fossiel Bouwen
Ronald Rovers is ex-professor, fysisch fundamentalist, toekomstdenker en tegenwoordig auteur, in een zoektocht naar de ultieme volhoudbare fysische balans op aarde, Zonder fossiel uiteraard. Productief Land noemt hij “ons echte kapitaal, voor voedsel energie water en materiaal. En dat vergt dat wij ‘vegetarisch’ leven, en dus ook vegetarisch bouwen. In dat licht verken ik hier de toekomst van de bouw.” Meer van dit. Je leest de bijdragen van Rovers hier. Of bekijk zijn eigen website.
